wonderplant

Een tijdje geleden liep ik door de tuin en was nieuwsgierig of de Holwortel al in aantocht was. Nee, nog niets te zien! Een dag of vijf later nog maar weer eens op onderzoek uit, en ja hoor; hij is onderweg. En nu, weer een paar dagen later zie ik de plant volop bloeien. Holwortel (Corydalis cava) is een zogenaamde stinsenplant. Deze planten zijn in ons land gekomen na de kruistochten. Hoofse ridders introduceerden deze planten in Europa. Als kleurige kleinoden namen zij de plantjes, bolletjes, knolletjes of wortelstokjes mee voor hun jonkvrouwen. Deze dames plantten de bolletjes (of lieten dat doen) in de tuinen van hun Stinsen (landgoederen) waar ze het uitstekend naar hun zin bleken te hebben en nu, een klein millennium later, zijn ze uitstekend ingeburgerd en verwilderd.

Holwortel is een echte wonderplant. In de tijd van zo'n zes weken komt ze boven de grond, gaat ze bloeien, zet zaad en sterft weer af. Ik begon met een klein polletje en vergat hem in de loop van zomer. Een tuinier heeft altijd ruimte nodig voor nieuwe planten, dus spit ik regelmatig de Holwortel omver! Dat vindt hij helemaal niet erg, hij vindt het zelfs lekker, want na verloop van een aantal jaren heeft de Holwortel zich over mijn hele tuin verspreid. De wilde Corydalis cava bloeit met lila/roze of witte bloemen. Maar gelukkig is ook hier voor ieder wat wils. Zo heb je Corydalis paczoskii met paarse bloemetjes met een zwart vlekje. Corydalis pumila die violet-rood is en Corydalis solida is er in lila en rood. Corydalis elata heeft bijna lichtgevende blauwe bloemetjes. De planten houden allemaal van een plekje onder heesters of bomen, waar ze in het voorjaar zon krijgen maar in de zomer onder een koel donker dak hun krachten kunnen verzamelen.

Wat ik me afvraag is hoe de kruisridders de planten levend overkregen. Ze waren natuurlijk nog niet verwend met vrieskisten en klimaatbeheersing. Maar er is er vast een eeuwenoude manier om levend materiaal langdurig te bewaren. Vita Sackville West (van Sissinghurst Castle) nam op haar vele reizen altijd aardappels mee. Als couveuse voor stekjes werkt een aardappel namelijk uitstekend.
Aardappels waren er nog niet in de vroege middeleeuwen maar misschien werken allerhande knollen goed als plantcouveuse.
Waarschijnlijk hadden de kruisridders gewoon mazzel en bleken de wortelstokken en bollen lang levensvatbaar te zijn.
Maar mocht u komende zomer op vakantie aan fraaie stekken kunnen komen, probeer die aardappelcouveuse dan eens uit!


Marjan Sorgdrager.

Bureau Tuinleven. www.bureautuinleven.nl
Het adres voor uw publicatie, lezing, cursus of advies Info: 0522452333.


terug