elfenbloem

Voordat ik aan een column begin doorloop ik een heel ritueel. Als eerste zet ik mijn computer aan, open de bestanden en kijk in mijn archief welke onderwerpen ik al eens heb besproken. Daarna begint het mijmeren, natuurlijk met kopje thee in de hand en met verlangende blikken, want ik hoop buiten in het zonnetje inspiratie op te doen. Jammer, op zon hoef ik op deze gure middag niet te rekenen.

Toch vervolg ik het ritueel met een tuinwandeling, waarbij ik inspiratie voor mijn column hoop op te doen.
Dit jaar is er zo begin maart voldoende leven in de tuin. Niet alleen vind ik heel wat sporen van vogels en kleine zoogdieren maar ook laten bomen en heesters zien dat ze langzaam weer tot leven komen. Prachtig zijn die uitbottende bladknoppen, hun bladschubben schuiven langzaam omhoog en de kleurtekening die dit geeft is heel erg mooi. Het gouden brons met zachtgroen is een combinatie die geen kunstenaar kan evenaren.
Ik kijk en geniet, maar dan valt mijn oog op een flinke bos koperkleurig blad in de heesterborder. Met tussen het loof, veilig beschermd tegen de elementen, tientallen fluweelzachte knopjes. Mijn elfenbloemen staan op springen en zij zijn het zeker waard om een column aan te wijden.

Elfenbloem is de Nederlandse naam voor Epimedium, een laagblijvende vaste plant uit de Berberisfamilie (Berberidaceae). Bij het grote publiek is het nog steeds een wat onbekende plantensoort, maar als u eenmaal met hem kennis heeft gemaakt, wilt u de plant in zijn vele facetten niet meer missen.

Waarom? Epimedium is een sterke vaste plant die grote plakkaten kan maken. Hij breidt langzaam zijn territorium uit, zodat elfenbloem op den duur het onkruid overwint. Handig is dat de plant weinig problemen met schaduw heeft. Zijn misschien wel beste eigenschap is dat het hartvormige blad ’s winters indroogt en aan de plant blijft zitten. Epimedium is een prima bodembedekker voor in de heesterborder met bladverliezende heesters. Hier schijnt vroeg in het voorjaar voldoende zon op de aarde.

Dan kan elfenbloem zijn teerogende bloemen ontplooien en de tuin een aantal weken in het zonnetje zetten.
De plant is in heel wat kleuren te krijgen, maar ik vind een van de oudste vormen nog steeds de mooiste. Het is de voor elfenbloem begrippen redelijk forse Epimedium x versicolor ‘Sulphureum’, een cultivar met op kleine narcisje lijkende zwavelgele bloemen die op naakte ragfijne houtige stengels staan.
De bloemen zijn vooral goed zichtbaar na de voorjaarbeurt die de plant al vroeg nodig heeft. Knip hiervoor begin maart al het oude blad weg. Vergeet je dit dan blijft de schoonheid van de bloemen tussen de bladeren verborgen.

Eenmaal volop in bloei komt ook het jonge blad op gang. Blad in pastel of zachtgroen dat zich langzaam vanuit de basis van de plant ontvouwt op millimeter dikke houtige stelen.
Heb je oog voor kleine dingen, dan is dit een evenzo groot wonder. In de zomer is het blad mooi groen, waarna het in het najaar indroogt en verkleurt naar diepkoper/olijfgroen. Waarna het blijft zitten tot de volgende voorjaarsbeurt.

Soorten

De planten worden ongeveer dertig centimeter hoog en de volgende zijn erg geschikt voor de tuin. Ik noteer een kleine selectie.

- Epimedium versicolor ‘Sulphureum’ bloeit in het voorjaar met zwavelgele bloempjes, terwijl het bronsgroene loof opkomt. Het wintergroene blad kleurt in de winter diepkoper.

- Epimedium grandiflorum ‘Lilafee’: met lilapaarse bloemen in het voorjaar en koperkleurig loof dat in de winter diep gekleurd blijft.

- Epimedium perralchicum ‘Frohnleiten’: De grootste (tot 35 cm.) met glimmend groen blad, dat ook weer zo mooi bronskleurig uitloopt. De heldergele bloempjes komen goed boven het blad uit. Blad kleurt naar olijfgroen in de winter.

- Epimedium x youngianum ‘Niveum’: een kleine (tot 20 cm.) sierlijke soort met in de lente frisgroen blad waarboven witte bloempjes. De minst bladhoudende soort maar ook hij zit in de winter zeker niet zonder.

Marjan Sorgdrager.

Bureau Tuinleven. www.bureautuinleven.nl
Het adres voor uw Publicatie, Lezing, Cursus of advies Info: 0522452333.


terug