die lieve egels

Ieder voorjaar is het raak! Ik stoor een egel in zijn winterslaap en ben ik dommer dan een ezel want telkens verrast dat egelnest, een bult van snoeiresten en afgevallen blad, mij weer.

Afgelopen week, op zo’n heerlijke voorjaarsdag, was ik in de tuin aan het werk. Borders schoonmaken, dorre stengels met de hark afslaan en stugge delen knippend met een heggenschaar. Verder natuurlijk onkruid uittrekken, zodat het zich niet kan uitzaaien en last but not least, bezig een laagje home-made compost over de aarde uit te spreiden.
De start van die broodnodige voorjaarsbeurt is steeds lastiger te bepalen. Wanneer kan ik beginnen; mag het al of zou het nog gaan vriezen? Doe ik die jonge scheuten geen kwaad? Het begin van het tuinseizoen zit voor mij vol vragen. Het weer is de laatste jaren immers zo onvoorspelbaar dat ik lang bang blijf voor late nachtvorsten.

Heb ik eenmaal de keuze gemaakt om te beginnen dan weet ik niet van ophouden en zo ben ik fanatiek een dikke pol gras aan het uitpluizen, een siergras dat luistert naar de naam Deschampsia. Dit soort maakt forse niet al te hoge pollen en krijgt zilverachtige pluimen in juni/juli. Ik trek de dode halmen uit wat wel erg makkelijk gaat, want ineens sta ik met de pol in mijn hand. Na de schade te hebben opgenomen, concludeer ik dat een mol het gras moet hebben ontworteld. Dus trap ik in mijn ijver de pol wat aan, zodat het gras weer kan wortelen en snel uit zal lopen. Zo is mijn redenatie terwijl ik druk bezig ben en amper nadenk. Want wat is het geval. De bult is helemaal geen molshoop, maar een egelnest! De stekelige vriend zit half verstopt onder de graspol en heeft dorre halmen en blad dicht om zich heen getrokken.
Vol schrik stop ik. Maar ik ben op tijd en heb de egel nog niet gestoord. Het risico is nu eenmaal groot dat de egel het niet overleeft als hij of zij te vroeg uit de winterslaap wordt gehaald. ’s Winters daalt zijn lichaamstemperatuur en heeft hij weinig voedsel nodig. Na ontwaken uit de winterslaap stijgt de temperatuur en moet de egel gaan eten, zodat zijn gewicht weer snel op peil is.
Begin maart is het vaak nog te koud en is er geen voedsel voor de egel te vinden.
Na de eerste schok controleer is nest en egel! Gelukkig, mijn egel lijkt door te slapen! Hij beweegt zich niet en zijn benaalde vacht gaat amper op en neer, dat zal zijn hartslag zijn. Voor de zekerheid zet ik kattenvoer in de buurt, dat vinden egels lekker en voor het is voor hen goed verteerbaar. Verder heb ik het nest afgedekt met tuinafval, dat heb ik nu toch voldoende.
Zo hoop ik dat mijn tuinvriendje nog even onder zeil blijft en straks weer dapper door de tuin struint. Dit niet alleen omdat het op zomeravonden van die gezellig ritselende vriendjes zijn, maar ook vanwege hun dieet voorkeur. Ze eten namelijk een heleboel slakken. En dat zijn nu eenmaal dieren die ik liever kwijt dan rijk ben.

Marjan Sorgdrager.
Bureau Tuinleven. www.bureautuinleven.nl Het adres voor uw Publicatie, Lezing, Cursus of advies Info: 0522452333.



terug