amerikaanse eendagsbloemen

Bij Tradescantia bloeit ieder bloempje maar één dag, maar deze vaste plant vormt zo verschrikkelijk veel knoppen dat er geen eind aan de stroom bloemen lijkt te komen. Ze kunnen al in mei beginnen en bloeien eigenlijk door tot de nachtvorsten in het najaar (oktober) er een eind aan maken. Dan is het ook echt gebeurd met deze plant. De sappige bovengrondse stengels verleppen en de plant trekt zich in zijn wortels terug om de winter door te komen.

Van huis uit tropische planten

De planten die we in de tuin hebben zijn winterharde hybriden uit de grote Tradescantia Andersoniana Groep. Allemaal kruisingsproducten dus die hard genoeg zijn om het in ons klimaat uit te houden. Oorspronkelijk kwamen de eerste daarvan uit Noord-Amerika. De meeste soorten stammen echter uit de tropische en subtropische gebieden van Amerika. Die zijn hooguit geschikt als kamerplant en die kom je dan ook wel tegen bij de bloemist.

De winterharde tuinhybriden zijn allemaal vrij lage vaste planten (maximaal 75 cm) met, zoals gezegd, zeer sappige stengels en bladeren. Die bladeren zijn lang, smal en puntig. Heel vaak zit er in de lengte een duidelijke vouw in. De bloemen hebben drie blaadjes met in het hart gele meeldraden. Ze zijn heel teer en gebouwd met een minimaal aantal cellen. Dat kan ook niet anders als je iedere dag weer een nieuwe stroom bloemen moet vormen en dat maandenlang. Dat doe je dan met zo min mogelijk materiaal en energie. Wie een microscoop heeft kan dat zelf constateren. Sommige delen van de bloemen zijn zo dun dat je onder de microscoop het celvocht in de cellen kunt zien stromen. Toch ziet de plant kans er voldoende kleurstof in te stoppen om bestuivende insecten te lokken. Eendagsbloemen kunnen zelfs behoorlijk intens van kleur zijn: vooral lichtblauw, blauwviolet en paars. Maar ‘Innocence’ bloeit zuiverwit en de kleinblijvende ‘Isis’ (tot 45 cm) donkerblauw, net als ‘Zwanenburg Blue’, maar die heeft weer veel grotere bloemen. Een van de favorieten is ‘J.C. Weguelin’ met lavendelblauwe bloemen. Nog een aanrader: ‘Valour’, die violetachtig purperrood bloeit. Plant u ze in groepen, ga dan uit van vijf planten per vierkante meter, want ze stoelen lekker uit.

De verzorging

Eendagsbloemen groeien in iedere, niet te droge grond. Maar wel graag in de zon. De planten kunnen wat warrig uitgroeien (staat best leuk als rand langs een perk, maar denk er dan wel aan dat de kleurstof in de bloemen vlekken kan geven op lichte kleding). Nette tuiniers hebben al gauw de neiging de planten wat te steunen. Dat kan. Geef tijdens droge perioden regelmatig water en in het voorjaar een goede organische basisbemesting (beendermeel, bloedmeel, hoornmeel, gedroogde koemest) of een goede samengestelde, langdurig werkende meststof. Dan kan de plant even vooruit. Te veel mesten is ook niet goed.

De naam

Behalve eendagsbloem wordt de plant ook wel ‘Mozes in het biezenkistje’ genoemd. Waar die naam vandaan komt weet ik niet. Wel waar de naam Tradescantia vandaan komt. Die herinnert aan twee Vlaamse hoveniers: Johan (John) Tradescant die tuinman werd bij koning Karel 1 van Engeland en zijn zoon (eveneens John Tradescant) die door zijn vader werd opgeleid, maar later ontdekkingsreiziger werd en diverse planten in Engeland introduceerde.
Vader John stierf in 1637, zoon John in 1662. Zo oud is de naam Tradescantia dus al. De eerste Tradescantia’s kwamen trouwens al rond 1600 uit Amerika, alleen werden ze toen nog niet zo genoemd.

Column van Rien Meijer

terug